Bir başka bakıyorum artık ölüm denen uykuya
Ne hoşmuş muğlak gözlerle bakmak şu habis dünyaya
Tabiat bir başka mana ifade ediyor artık bana
Ciğerlerim bile sevecen ılık esen rüzgara.
Gönlüm tılsımlı bir uykudan uyanmış gibi sersem
Ruhumdaki susuzluk membaını bulmuş gibi kanık
İçimi yakan hasret Canan’ını bulmuş gibi sürur
Anılarımda yonttuğum putlar kırık ve yıkık artık.
Düşüncelerim artık başıboş değil
Aynaların ardındaki sır, artık sır değil
Kurumuş güz yaprakları gibi savrulan beden artık bu değil
Bahçesi nicedir tekmil çöl olan nefis artık bu değil.
İsmail Körpe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder