Gülümsüyor göğünde geçmişin özlemleri
Mazi sanki şimdi bir masal günleri
Havada asılı duran mazinin sesleri
Anılardan yontulmuş gibi mahzun evleri.
Senden uzakta seni yaşadım dün
Anılar sisleniyor biriktikçe bütün
Hüzne ve hülyaya gömülmüş üstün
Zamanı kucaklayan çehreni sarmış hüzün.
Yorgunluk var nice acıyla karışık kelamında
Yaşanmış nice yılların amansız anılarında
Geçmişin yorgun saltanatı kalmış duvarlarında
Baykuş tüneği olmuş virane bacalarında.
Mazide seslerle doluydu Arnavut kaldırımların
Serin rüzgarlarla sallanırdı meyve yüklü ağaçların
Baharlar açardı mutlu gülüşlerinde çocukların
Dualarla bezenirdi her dem mezarların.
Görme bizi göller gibi durgun gözlerle
Hiç şikayeti yok sılaya gidenlerin mihnetlerle
Anılarla doludur taşın toprağın bitmeyen özlemlerle
Yad edecek her can sonunda seni acı hasretlerle.
İsmail Körpe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder